سعید کریمی: «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» روایت انسانیت در دل رنج است

سعید کریمی، بازیگر نمایش «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» این اثر را روایتی انسانی از رنج مهاجرت دانست که تاکید می‌کند انسان با وجود نابودی زندگی‌اش، همچنان عشق، ایمان و انسانیت را در خود زنده نگه می‌دارد.

 به گزارش ایران‌تئاتر، سعید کریمی، بازیگر نمایش «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی که این شب‌ها در بوتیک هنر ایران روی صحنه است، درباره نقش خود در این اثر توضیح داد.

کریمی درباره شخصیت «علی کبیر» در این اثر نمایشی، گفت: شخصیت «علی کبیر» شخصیتی چندلایه است؛ پدری مهاجر که همراه با خانواده‌اش در کشوری با فرهنگ، زبان و دینی متفاوت زندگی می‌کند و با چالش‌های بسیاری روبه‌رو می‌شود. او در جایگاه‌هایی چون پدر، همسر، دوست، شهروند، کارگر و همسایه با دیگران در تعامل است. در جریان داستان، او همسر و فرزند کوچکش را در پی حمله چند نژادپرست آلمانی به خانه‌شان از دست می‌دهد و در واقع حاصل یک عمر زندگی‌اش در آلمان نابود می‌شود، اما با وجود این رنج بزرگ، عشق و محبت را فراموش نمی‌کند و ایمان و انسانیت خود را حفظ می‌کند.»

او ادامه داد: «این نمایشنامه سراسر از عشق و محبت به همنوع سخن می‌گوید و این موضوع برای من بسیار ارزشمند است؛ به‌ویژه اینکه ما در این روزگار بیش از هر زمان دیگری به چنین مفاهیمی نیاز داریم. این اثر به ما یادآوری می‌کند که با وجود فشارها و مشکلات زندگی، هنوز انسان هستیم و توانایی عبور از بحران‌ها و دستگیری از یکدیگر را داریم.»

این بازیگر درباره چالش‌های ایفای این نقش، توضیح داد: «در حدود یک‌ونیم ماهی که آقای کوشک جلالی در شیراز حضور داشتند، روند شکل‌گیری نقش زیر نظر ایشان انجام شد و من از هدایت و تجربه او بسیار آموختم. علی کبیر شخصیتی با روحی بزرگ است و رسیدن به چنین ویژگی‌هایی در زندگی واقعی بسیار دشوار است. زمانی که خودم را در موقعیت‌های داستان قرار می‌دادم، گاهی با واکنش‌های عجولانه مواجه می‌شدم؛ اما علی کبیر شخصیتی است که قضاوت نمی‌کند، دردها را در خود هضم می‌کند و به ایمان و قلبش پناه می‌برد. او با کمک دوستانش و با وجود همه ناملایمات، دوباره خودش را پیدا می‌کند و در برابر زندگی تسلیم نمی‌شود.»

کریمی درباره روند نزدیک‌شدن به نقش، افزود: «طبیعتاً هر بازیگر با جهان‌بینی، تجربه زیستی و پیشینه شخصی خودش وارد یک نقش می‌شود و من هم از این قاعده مستثنا نبودم. تفاوت‌هایی میان من و شخصیت «علی کبیر» وجود داشت؛ از نوع نگاه و تجربه‌های زندگی گرفته تا احساسات و واکنش‌ها. در برخی لحظات حتی ممکن بود برداشت شخصی من با آنچه نقش طلب می‌کرد متفاوت باشد، اما روند تمرین به من کمک کرد تا به‌تدریج به شخصیت نزدیک شوم و جهان او را بهتر درک کنم. حضور خودِ نویسنده به‌عنوان کارگردان نیز این مسیر را دقیق‌تر و عمیق‌تر کرد. آقای کوشک جلالی با حساسیت و دقت، بازیگر را به سمت درک درست نقش هدایت می‌کنند و همین موضوع باعث شد بتوانم ارتباط نزدیک‌تری با «علی کبیر» برقرار کنم.»

او همچنین تجربه همکاری با کوشک جلالی را بسیار مهم و آموزنده دانست و گفت: «آقای کوشک جلالی شناخت دقیقی از مخاطب دارند و می‌دانند چگونه مفاهیم را با زبانی ساده، صمیمی و در عین حال عمیق منتقل کنند. همین ویژگی باعث می‌شود فاصله میان نگاه نویسنده، بازیگر و مخاطب کمتر شود.»

سعید کریمی در پایان سخنانش گفت: «این نمایش پیش از این در شیراز با استقبال مخاطبان روبه‌رو شد و اکنون دور دوم اجرای خود را در تهران پشت سر می‌گذارد. اجرا در تهران می‌تواند فرصت شنیده شدن پیام اثر را گسترده‌تر کند. البته برای هر هنرمندی نیز اجرای اثر روی صحنه سالن‌های پایتخت کشورش تجربه‌ای ارزشمند به شمار می‌آید اما مهم این است که بر هر صحنه‌ای از عشق، انسان‌دوستی، صلح و مبارزه با نژادپرستی سخن گفته شود. تهران، مشهد، تبریز، اصفهان یا هر شهر دیگری تفاوتی ندارد؛ هرجا که انسان حضور دارد می‌تواند صحنه‌ای برای بیان این مفاهیم باشد.»

منبع: ایران‌تئاتر